Buraya heyecanla bu fotoğrafları çekip editleyip koyan, bunlarla oyalanan ve mutlu olan o kızı arıyorum uzunca bir süredir. Hiç bir yerde bulamıyorum. Çok özledim. Yaşamak zorunda kaldığı her şey için çok üzgünüm. Belki bir gün o tekrar beni bulur ve umarım çok geç olmaz.
Bu nokta sanırım artık; bir nebze de olsa büyüdügümüze bir işaret. Eski tatları alamamak, eski heyecanları, aksiyonları, istekleri yakalayamamak. Belki de içimizde varlığını idame ettirmek isteyen küçük çocuk zamanla yok olma ile karşı karşıya geliyordur.
YanıtlaSilBu konuda yalnız olduğunu da düşünmüyorum. Toz pembe dünyalardan, gerçeğin karanlığına doğru ilerledigimiz her gün, bu hissi en ince ayrıntısına kadar daha belirgin bir şekilde hissedeceğiz. Önemli olan bizim buna karşı verdiğimiz tepki. İşte asıl soru burası, biz ne yapmalıyız?
Yalniz olmadigimi bilmek güzel, bu yüzden insanlar kötü hissettiklerinde daha cok paylasmalilar ve bu tuhaf bir sey olmaktan cikmali, peki biz ne yapmaliyiz?
YanıtlaSilZaten asıl bomba da orada patlıyor , kimse bu konuda yalniz değil, ama insanlar genel anlamda maskelerinin arkasına saklandığı için, ya durumlarını belli etmiyor, yada çevresinde durumunu gerçekten anlayacak kimse bulamıyor, bu da hâliyle daha da yalnızlığa ve kopmaya sebebiyet veriyor. Sonraki aşama ise, "Ahh nerede o eski bayramlar" havaları. Herkes geçmişine veya geçmişe özlem duyuyor, ama kimse bugün veya yarın için bir şey yapmak istemiyor. Yapmak isteyenlerde bir şekilde toplum tarafından asimile ediliyor.
YanıtlaSilPeki biz napmaliyiz?
Düşünürlerin binlerce yıldır üzerinde kafa yorup, kimisine deli sıfatı yapıştı, kimisine asosyal, kimisine ise Kapitalist.
Nietzsche'nin anlayışına göre mutlu olmak için, deli olmak gerekiyor. Freud'a göre ise en basit anlatımıyla zevkler ve hazlardir.
Ayni durumu Spinoza ise farklı bir açıdan yaklaşarak, insanın yetkin bir yaşam sürmesi ve kendisini de sürekli geliştirmesi olarak adlandırır.
Schopenhauer için ise,
Kendi mutluluğu pahasına başkalarının mutluluğunu hiçe sayan Makyavelizm arasında bir yerde kalmayı önerir.
Tüm bu karmaşa arasından kendimize nasıl bir yol haritası çıkaracağımız ise tamamen benligimiz ile kendimiz arasinda kafa yorarak ortaya çıkacak düşünceleri benimsemekten ibaret olduğunu düşünüyorum.
insanlar maskelerinin arkasına saklanıyor demişken Hank Moody, seni tanıyor muyum?
YanıtlaSilYüzyüze daha önce görüştüğümüzü sanmıyorum, sadece sosyal medyada gezinirken blog sayfan denk geldi. Girip bakmak istedim.
Sil